Ιστορική Αναδρομή

Το  Νοσοκομείο  Αγ. Ανδρέας  ιδρύθηκε  το  1871  με  τίτλο  «Δημοτικό  Νοσοκομείο  Πατρών»   και  διοικείτο  από  αδελφάτο. Το  1953  με  τον  Νόμο  2592/1953  «Περί  οργανώσεως  της  Ιατρικής  Αντίληψης» μετετράπη  σε  Γενικό  Νοσοκομείο, απετέλεσε  Νομικό  Πρόσωπο  Δημοσίου  Δικαίου  και  διοικείτο  από  Διοικητικό  Συμβούλιο, όμως  η  πραγματική  υλοποίηση  της  μετατροπής  του έγινε  το  1959  με  την  διαρκή  ανάπτυξη  κλινικών  και  νέων  τμημάτων  καθώς  και  αύξηση  προσωπικού. Από  το  1981  εγκαταστάθηκαν  σε  αυτό  Πανεπιστημιακές  Κλινικές   οι  οποίες  λειτουργούσαν  παράλληλα  με  τις  κρατικές  κλινικές  και  είχαν  παράλληλη  ανάπτυξη. Το  1983  με  τον  νόμο  1397/83  του  ΕΣΥ  μετονομάσθηκε «Περιφερειακό  Γενικό  Νοσοκομείο» με  έδρα  την  Πάτρα  και  το  1986  συστάθηκαν  τα  Κέντρα  Υγείας  στα  οποία  συμπεριελήφθησαν  τα  αγροτικά  Ιατρεία  ανά  Περιφέρεια  και  συγχωνεύτηκαν  οι  Υγειονομικοί  Σταθμοί. Το  1988  οι  Πανεπιστημιακές  κλινικές  μεταφέρθηκαν  στο  ΠΠΝΠ  του  Ρίου. Στο  Γ.Ν.Π.  “O Άγιος Ανδρέας”  ανήκει  και  το  πρώην  Στρατιωτικό  Νοσοκομείο (409)  που  λειτουργεί  σαν  δορυφορικό  Τμήμα. Με τον Νόμο 2889/2001 μετονομάστηκε σε Γενικό Νοσοκομείο και υπάγεται στο Πε.Σ.Υ.Π. Δυτικής Ελλάδας (νυν Δ.Υ.ΠΕ).

 Στόχος του Νοσοκομείου

Σκοπός  του  ΓΝΠ  "Ο Αγ. Ανδρέας"  είναι  :

•  Η  παροχή, στο  πλαίσιο  και  στην  έκταση  της  διάρθρωσης  της  Ιατρικής  του  Υπηρεσίας, πρωτοβάθμιας  και  δευτεροβάθμιας  περίθαλψης, ισότιμα  για  κάθε  πολίτη, ανεξάρτητα  από  την  οικονομική, κοινωνική  και  επαγγελματική  του  κατάσταση, σύμφωνα  με  τους  κανόνες  του «Εθνικού  Συστήματος  Υγείας».

•  Η  ανάπτυξη  και  η  προαγωγή  της  ιατρικής  έρευνας.

•  Η  εφαρμογή  προγραμμάτων  ειδίκευσης, συνεχούς  εκπαίδευσης  γιατρών  καθώς  εκπαίδευσης  και  επιμόρφωσης  λειτουργών  άλλων  κλάδων  υγείας.

Έσοδα του Νοσοκομείου

Τα  έσοδα  του  ΓΝΠ  "Ο Αγ. Ανδρέας"  είναι :

•  Οι  επιχορηγήσεις  από  τον  κρατικό  τακτικό  προϋπολογισμό  και  από  τον  προϋπολογισμό  των  δημοσίων  επενδύσεων.

•  Οι  εισπράξεις  από  νοσήλια, εξέταστρα  και  λοιπές  αμοιβές  για  παροχή  υπηρεσιών, δηλαδή  από  παρακλινικές  εξετάσεις  επειγόντων  περιστατικών  που  δεν  χρήζουν  νοσηλεία  καθώς  και  εντολές  εξέτασης  στα  Εξωτερικά  Ιατρεία  ανάλογα  με  το  Ταμείο  του  εξεταζομένου.

•  Οι  πρόσοδοι  από  την  ιδία  αυτού  περιουσία  (ενοίκια  από  εκμετάλλευση  ακινήτων).

•  Τα  έσοδα  από  δωρεές, κληροδοτήματα, εκποιήσεις κ.τ.λ.